Drodzy czytelnicy.
Wiele razy mogło zdarzyć się, że byliście w sytuacji gdy czyjeś życie było zagrożone. Być może będziecie w takiej sytuacji czego oczywiście nikt nikomu nie życzy. Poniżej przedstawiamy kilka informacji przydatnych w takich sytuacjach.

Definicja reanimacji:
Reanimacja – zespół zabiegów, których celem jest doprowadzenie nie tylko do przywrócenia krążenia i oddychania, ale także do powrotu czynności OUN łącznie z powrotem do świadomości.

Etapy działań reanimacyjnych:
I udrożnić drogi oddechowe
II zacząć sztuczne oddychanie
III przywrócić krążenie

ad. I Udrożnienie dróg oddechowych
Poszkodowany musi być ułożony w pozycji na plecach. Odchylamy głowę poszkodowanego do tyłu, przykładamy rękę do czoła oraz unosimy żuchwę do góry (pomóc można sobie naciskając oba kąty żuchwy).
Jeśli pacjent nie zacznie samodzielnie oddychać przechodzimy dalej.

ad. II Sztuczne oddychanie
Są 2 metody wykonywania cztucznego oddychania: usta-usta i usta-nos ( u dzieci ).
Wykonujemy głęboki wdech i wdmuchujemy powietrze do płuc klient. Jeśli klatka piersiowa unosi się jest to znak iż wykonaliśmy to prawidłowo. Po około 4-5 wdechach sprawdzamy czy jest oddech oraz czy jest akcja serca. Jeśli serce nie bije przechodzimy do etapu III.

ad. III Masaż serca
Osoba wykonująca masaż serca musi wiedzieć gdzie umiejscowione jest serce. Ucisk wywieramy obiema rękami nałożonymi jedna na drugą na dolną połowę mostka przesuwając go o 4-5 cm w stronę kręgosłupa.
Zgodnie z najnowszymi wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji reanimacja winna być prowadzona w stosunku 30:2 (30 uciśnięć mostka, 2 oddechy) bez względu na ilość ratowników biorących udział w reanimacji.